Petronor

Hemen zaude: Hasiera » Berriak » Blog

  • “Tan necios como queramos ser”. Ameriketan soil-soilik?

    Orain hurrengo blog beronetan eman nuen Thomas L. Friedman kazetariaren azken liburuaren berri. Izenburu nagusia Caliente, plana y abarrotada da eta azpian, berriz, zera dio:  Por qué el mundo necesita una revolución verde. Aitortu behar dut nik neuk azpiko bigarren ideia honengatik erosi nuela batez ere liburua, eta azpidatzi horri dariokeen gaiarengatik, alegia, klima aldaketa, ingurumena, energia-erronka, berriztagarriak, nuklearra etab. Baina, esan dezadan orain, liburuaren mamia hori guztia baino askoz ere gehiago dela.

    Besteak beste bada kapitulu bat, Tan necios como queramos ser izenekoa, non klima aldaketaz, ingurumenaz eta energia-erronkaz hitzerdirik ez den aipatzen eta bai, ostera, Estatu Batuek bizi duten zuloaz, “amerikar ametsa” delakoaren gainbeherakadaz eta azken krisialdiaren nondik norakoaz.

    “La Gran Recesión no fue producto  únicamente de triquiñuelas financieras, hipotecas basura y colapsos éticos. Sí, éstos fueron grandes propulsores, pero existe, en realidad, un problema más hondo que es la causa fundamental: una determinada conexión entre el rendimiento escolar, el trabajo duro y la prosperidad se quebró”. Eta hainbatek galde dezake: Ameriketan soilik?

    Friedmanen ustez arriskurik handiena ez omen da orain arte gertatu den maldan beherako joera hori, gertatzen ari denaz jabetu nahi ez izana baino: “El proceso será lo suficientemente lento como para que nos sintamos a gusto y lo neguemos”. Eta galdera: Ameriketan soil-soilik?

     
  • Hamar milioi zuhaitz landatu beste

    Petronorrek 9 milioi euroren inbertsioa egingo du aurten bere energia-eraginkotasuna areagotzeko. Helburua zera da: orain arteko ekoizpen-maila berbera lortzeko erregai kontsumoa urritu eta CO2 gutxiago ixuri. Hain zuzen ere, urtero 20.000 tona erregai aurreztu eta, ixuritan, 60.000 tona CO2 murriztu.

    Bederatzi milioi euroren inbertsioaz Petronorrek urtero murriztuko dituen CO2ko 60.000 tona horiek urteroko ixurien %3 bezainbat dira. Teknikarien iritzi-moldetan ikaragarri asko eta kanpotik ikusita, berriz, behar bada ez horrenbeste.

    Hala ere, dimentsio horiek nolabait ulertzeko, gogoan izan behar da 60.000 CO2 ixuri murriztea 10 milioi zuhaitz landatzea bezainbat izango litzatekeela. Hau da, 50.000 futbol-zelaitan sartzen diren beste zuhaitz edota Bizkaiko lurrazal osoaren %12.

     
  • Elektronika, energia, bioteknologia…

    Gure ekonomiaren ardatzik indartsuenetakoa industria da, eta euskal industriaren ahalmenaz baliatu beharra dugu krisialditik ateratzeko” adierazi du gaur goizean  Gillermo Ulacia Innobasqueren presidenteak, atzo Lopez lehendakariak hogeitaka aholkularirekin batera Ajuria Enean izandako bilera ostean.

    Honelakoetan izan daitezkeen eztabaida eta iritzi-miritzi politikoen gainetik badira hiruzpalau xehetasun gogoan hartzekoak, alegia:

    1. Industriak berebiziko eragina du euskal ekonomiaren baitan. Esaterako, industria Espainiaren BPGren %15 da,  Euskal Autonomia Erkidegoan %27 den artean. Beraz, gure ekonomia industriaren osasunaren araberakoa izango da.

    2. Euskadiren beste ahalmenetako bat jendearen trebakuntza teknologikoa da. Gogoan izan gero, espainiar estatu guztian egiten diren goi-prestakuntzako lan-eskaintzen %12,87 euskal enpresek sortarazten dituztela.

    3. Euskal teknologia goi mailakoa da. Espainiako teknologi-parkeetan kontratupean egiten den ikerkuntza pribatu guztiaren %50 Euskadin egiten da.

    4. Ulaciak gogoratu duenez, aurrera begira estrategikoak diren sektoreetako batzuk elektronika, energia, bioteknologia, garraioa eta farmazia dira eta, hain zuzen, euskal industriak izugarrizko urratsak jorratu ditu arlo horietan azken urteotan.

    Honek guztiak ez du biharamuneko egoerarik aldatuko, ezta etziko eta etzidamukoa ere segurutik, baina gutxienez egoera zertan den eta nondik nora joan gaitezkeen jakitzea ez da ezelan ere gau erdiko ahuntzaren eztula izango. 

     
  • Energia adimenduna

    Europa EIE II-2010 egitaraua dela-eta, datorren astean Energia Adimendun Jardunaldia eratuko du Energiaren Euskal Erakundeak Bilbon. Besteak beste, energia adimendunaren inguruan egin daitezkeen egitasmoentzako diru-laguntza ofizialak zertan diren azalduko du Jose Ignacio Hormaetxe zuzendari nagusiak. Hau da, industrian, garraiotan, hirigintzan, kogenerazioan zein beste hainbat arlotan energia adimendunaz egin nahi diren proiektuekiko diru-laguntzak.

    Zer ote da Energia Adimenduna? Kontzeptu berria, segurutik, baina hurrengo urteetan gero eta sarriago entzun eta irakurri ahal izango duguna, ez baita alferrik energiaren etorkizuna adimenduna izango.

    Oro har, eta laburbilduz, energia adimenduna deritzan izenaren atzekaldean bi ideia daude.

    Energiaren erronka ezin da inozoa izan

    Lehen eta behingoz, energia ezin izango dela inondik ere inozoa izan, argia eta azkarra baizik, adimenduna alegia. Energiaren erronkari ezin izango diogu itsumustuan erantzun, zentzuz eta tajuz baizik, “intelligentsiaz” beraz.

    Arazoa globala da, bai mundu osoari dagokionez (ezin izango du inork kanpoan geratu) eta baita energia-mota guztiak (fosilak, berriztagarrriak eta nuklearra) bildu beharko ditugunez gero.

    Energiaren Interneta

    Gaur egun datuak, irudiak, informazioa eta entretenimendua Interneten sarez datozkigu, eta beretik jardun ahal dugu lanean, hezkuntzan, merkataritzan, medikuntzan zein hainbat zerbitzutan. Eta orain hogei urte ez bezala, denok ulertzen dugu horrela dela eta horrela izan beharko duela hurrengo urteetan. Ba, era berean, ildo beretik,  hogei urte barru ere energia sarez etorriko da, baita energiaren erabilpena zein kudeaketa sarez ere egingo.

    Izan ere, sarez erabaki ahal izango dugu bakoitzak bere etxean kontsumitu nahi duen energia-mota, zein tarifatan, zein ordutan eta zein hornitzailerekin nahiago duen. Gure argindar-zerbitzua sare-sistema unibertsalaren barruan kokatuko da eta, esate baterako, auto elektrikoa garajean aparkatua dagoen artean kargatu ahal izateaz gainera, gure autoa azpiegitura orokorraren baitan sartua egongo denez gero, sare beretik sistemak gure autoaren argindarra zurrupatu ahal izango du, sarea zentzu bikoizduna izango da-eta, joan-etorrikoa alegia.

    Internetak gure informazio-moldeak aldatu dituen bezalaxe, energia-internetak gure energia-kontsumo ohiturak aldaraziko ditu.

     

     
  • “Ez gara baleez mintzo, gutaz ari gara”

    Kalean da Thomas L. Friedman kazetariaren Caliente, plana y abarrotada (Hot, Flat, and Crowded, 2008) deritzan liburua (Planeta, 2010). Seirehun orrialde ditu eta ondoko hilabeteetan zer esan askorik eragingo du. Diagnosia hiru ideiatan: mundua larriki berotzen ari denez gero (klima aldaketa), globalizazioa nagusitzen (lautzen) eta demografia etenik gabe hazten (gainezka), etorkizuna XXI. mendean zehar egingo dugunaren araberakoa izango da. “Ez gara baleez mintzo, gutaz ari gara”

    Gurea da aurrez aurre dugun erronka. Horretara, hainbat proposamen egiten ditu Friedmanek, alegia: Lehen-lehenik, orain artekoari muzin egin eta nolabaiteko iraultza berdeari ekin. Ondoren, egoeraz jabetuko diren buruzagien lidergoaz baliatu. Eta, hirugarrenik, gobernuek hartu beharreko erabakiez berrikuntza eta garapen arduratsua gizartearen baitan sustatu.

    Seirehun orrialde ez dira gero artalak, eta nola hala laburbildu beharrean, oinarrizko hiru ideia horiek adierazten dituzten beste hainbat testu bildu ditugu hitzez hitz: Ezezkoaren kulturaren salaketa, lidergoaren garrantzia eta iraunkortasunaren erronka.

    Ondo testuak irakurri besterik ez dago konturatzeko Friedman Ameriketako Estatu Batuez ari dela behin eta berriro. Bi arrazoi ditu, besteak beste. Batetik, amerikarra izanik, batez ere bere aberkideen merkatuarentzat idatzi duelako. Bestetik,  bai bere nazioa orain arte kalterik gehien egin dituenetakoa delako eta baita aurreratzean hartu beharreko bidean eragilerik handienetako izan ere izan daitekeelako.

    Ezezkoaren kultura

    Como democracia, nosotros, en Estados Unidos, somos cada vez más bananeros en este sentido (BANANA. Build Absolutely Nothing Anywhere Near Anything –Inondik ere ez ezer eraiki ezein lekuren ondoan--). Necesitamos más energía nuclear, pero nadie quiere que los residuos se almacenen cerca de su casa; pensamos que los aerogeneradores podrían dar un impulso tremendo a nuestra red eléctrica, pero por favor no pongáis ninguno en Hyannis Port (Massachusetts), no vaya a ser que me estropee la vista al océano; la energía solar claro que sí, la energía solar es la solución, pero que a nadie se le ocurra hacer pasar la línea de transmisión de alta tensión desde donde se puede generar energía solar a gran escala, en los desiertos de Arizona, por todo el territorio que la separa de Los Ángeles, donde más la necesitan; tal vez el gas natural sea mejor que el carbón para producir electricidad, pero no es atreváis a construir una terminal de gas licuado, que nos permitiría importar más gas natural, en ninguna localidad de la costa norteamericana; de acuerdo pues, optemos por el carbón con secuestro del CO2, pero si secuestráis el CO2 en cavernas subterráneas, empieza a gotear y sube por mi váter, ya os podéis preparar porque os pondré una demanda de agárrate, o sea que no se os ocurra almacenar carbono cerca de mi casa; y en cuanto a la energía maremotriz, sí, de acuerdo, siempre que no pongáis uno de esos grandes generadores cerca de mi playa favorita.

    Lidergoaren garrantzia

    Por todas estas razones, si somos capaces de reunir la voluntad, la determinación y la autoridad para impulsar una auténtica revolución verde, necesitamos un presidente que no tenga miedo a hacer lo que haga falta para liderarla… Siempre que uno se enfrenta a un gran reto, como acabar con la segregación o luchar en una guerra mundial, la calidad del liderazgo es frecuentemente  el factor decisivo. En el caso de la Era del Clima y la Energía, necesitamos líderes que sean capaces de presentar las cuestiones de forma que la gente entienda por qué ignorarlos es una amenaza y por qué enfrentarse a ellos es una oportunidad tan grande.

    En un planeta caliente, plano y abarrotado, es esencial que el próximo presidente también sea un director general que encuentre la manera democrática de imponerse a esa bestia energética, que brama y se agita, de la que unos tiran hacia un lado y otros, hacia otro, y concentrarla en una sola prioridad: innovar y generar energía limpia, ahorro energético y conservación a través de un sistema inteligente.

    Necesitamos primero un presidente que sepa presentar este reto como una oportunidad y como una obligación. Si lo verde se toma como un gasto, será un fracaso. Si se ve como una inversión más, será un fracaso. Si se ve como una gran oportunidad, como una inversión extraordinaria que significará una transformación radical y que reportará unos beneficios colosales, será un éxito.

    Iraunkortasunaren erronka

     Somos la primera generación de estadounidenses en la Era del Clima y la Energía. Ya no estamos hablando de las ballenas; hablamos de nosotros. Y lo que hagamos con los retos del clima y la energía, la conservación y la preservación, les dirá a nuestros hijos quiénes somos de verdad. Nuestra suerte es que nacimos en una época de gran prosperidad e innovación tecnológica. Nuestra desgracia es que para extender esa prosperidad y alcanzar nuevas cotas de desarrollo tecnológico, ya no podremos hacerlo a la antigua usanza, simplemente esquilmando los recursos mundiales y pensando que el universo y la naturaleza giran a nuestro alrededor, y no al revés.

    Debemos redefinir lo verde y redescubrir América, y al hacerlo redescubrirnos a nosotros mismos y lo que significa ser norteamericanos. Volvemos a ser todos Peregrinos. De nuevo navegamos en el Mayflower; nunca hemos llegado a estas costas. Si no somos capaces de reconocer esto, seremos una más de las especies amenazadas. Pero si aceptamos el reto y realmente nos convertimos en la Re-generación –redefiniendo lo verde y redescubriendo, resucitando y regenerando Estados Unidos—nosotros, y el planeta, no sólo sobreviviremos, sino que prosperaremos en una Tierra caliente, plana y abarrotada.

       

    Thomas Friedman kazetariak hiru bider irabazi du Pulitzer Saria